صرف فعل sprechen

صرف فعل sprechen

فعل sprechen یکی از افعال بسیار مهم و پرکاربرد در زبان آلمانی است که از سطوح ابتدایی یادگیری (A1) وارد فرآیند آموزش می‌شود و در تمام سطوح بالاتر، از B1 تا C1 و حتی C2، نقش اساسی در مهارت گفتاری و نوشتاری دارد. معنای اصلی این فعل «صحبت کردن» یا «سخن گفتن» است، اما کاربرد آن به همین مفهوم ساده محدود نمی‌شود. بسته به بافت جمله، sprechen می‌تواند بیانگر توانایی زبانی، شیوه‌ی بیان، نوع ارتباط اجتماعی، گفت‌وگوهای رسمی یا غیررسمی و حتی موضع‌گیری فکری فرد باشد. به همین دلیل، این فعل یکی از کلیدی‌ترین ابزارهای زبانی برای توصیف ارتباط انسانی در زبان آلمانی محسوب می‌شود.

از نظر دستوری، فعل sprechen یک فعل unregelmäßig (بی‌قاعده) است و برخلاف افعال باقاعده، در صرف آن تغییر ریشه رخ می‌دهد. این ویژگی باعث می‌شود زبان‌آموزان از همان ابتدا با یکی از الگوهای مهم افعال بی‌قاعده آشنا شوند. تغییر واکه‌ی e به i در صرف حال (du sprichst / er spricht) نمونه‌ای از این بی‌قاعدگی است که در بسیاری از افعال پرکاربرد آلمانی نیز دیده می‌شود. آشنایی دقیق با صرف فعل sprechen نه‌تنها برای ساخت جملات صحیح ضروری است، بلکه در درک مکالمات روزمره، ارائه‌ی نظر، شرکت در بحث‌ها و حتی موفقیت در آزمون‌های رسمی زبان آلمانی نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. به همین دلیل، sprechen یکی از افعالی است که تسلط بر آن، پایه‌ی محکمی برای پیشرفت در مهارت گفتاری و ارتباط مؤثر در زبان آلمانی ایجاد می‌کند.

---

	Präsens	Perfekt	Präteritum
ich	spreche	habe gesprochen	sprach
du	sprichst	hast gesprochen	sprachst
er/sie/es	spricht	hat gesprochen	sprach
wir	sprechen	haben gesprochen	sprachen
ihr	sprecht	habt gesprochen	spracht
Sie/sie	sprechen	haben gesprochen	sprachen

---

کاربرد معنایی فعل sprechen در جملات

فعل sprechen در زبان آلمانی تنها به معنای ساده‌ی «صحبت کردن» یا «سخن گفتن» محدود نمی‌شود، بلکه یکی از افعال محوری در بیان ارتباط انسانی، نگرش فرد، جایگاه اجتماعی و شیوه‌ی تعامل زبانی به شمار می‌رود. آلمانی‌زبان‌ها با استفاده از این فعل و ترکیب آن با قیدها، حروف اضافه و ساختارهای گوناگون، نه‌تنها عملِ صحبت کردن، بلکه چگونگی، موضوع و هدف گفتار را نیز مشخص می‌کنند. برای مثال در عبارت klar sprechen تمرکز بر وضوح و شفافیت بیان است، نه صرفِ عمل صحبت کردن؛ یا در leise sprechen، نحوه‌ی بیان و لحن گفتار برجسته می‌شود. همچنین در ساختارهایی مانند öffentlich sprechen یا frei sprechen، فعل sprechen می‌تواند به توانایی سخن گفتن در جمع، اعتمادبه‌نفس زبانی و قدرت انتقال افکار اشاره داشته باشد. این کاربردها نشان می‌دهد که sprechen ابزاری برای توصیف «چگونه صحبت کردن» است، نه فقط «صحبت کردن».

از سوی دیگر، فعل sprechen نقش مهمی در بیان روابط اجتماعی، موضع‌گیری فکری و نوع تعامل میان افراد دارد. در ساختار mit jemandem sprechen، تمرکز بر برقراری ارتباط و گفت‌وگوی دوطرفه است، در حالی که über etwas sprechen نشان‌دهنده‌ی پرداختن به یک موضوع مشخص، تبادل نظر یا بررسی یک مسئله است. همچنین در ترکیب‌هایی مانند für etwas sprechen، این فعل از سطح گفتار فراتر می‌رود و به معنای «دلالت داشتن» یا «به نفع چیزی بودن» به کار می‌رود، که کاربردی انتزاعی و مفهومی محسوب می‌شود. در مجموع، این گستره‌ی معنایی باعث شده sprechen به یکی از افعال کلیدی در بیان هویت زبانی، توانایی ارتباطی، موقعیت اجتماعی و دیدگاه فرد در زبان آلمانی تبدیل شود؛ فعلی که نقش اساسی در شکل‌گیری گفت‌وگو، درک متقابل و انتقال اندیشه‌ها ایفا می‌کند.

---

sprechen = صحبت کردن (کاربرد پایه‌ای و خنثی)

این کاربرد ساده‌ترین و مستقیم‌ترین معنای فعل sprechen است و فقط به عمل «صحبت کردن» اشاره دارد، بدون تأکید بر موضوع، لحن یا هدف خاص.

Ich spreche Deutsch.
من آلمانی صحبت می‌کنم.

Viele Menschen sprechen Englisch.
خیلی از مردم انگلیسی صحبت می‌کنند.

---

برای آموزش‌های بیشتر و ویدیوهای کوتاه کاربردی آلمانی، می‌توانید به کانال یوتیوب اندیشه پارسیان مراجعه کنید.

صرف فعل leben

صرف فعل leben

فعل leben یکی از افعال پایه و بسیار پرکاربرد در زبان آلمانی است که از همان سطوح ابتدایی (A1) وارد آموزش می‌شود و تا سطوح بالاتر نیز کاربرد گسترده‌ای دارد. این فعل به معنای «زندگی کردن» است، اما بسته به بافت جمله می‌تواند مفاهیمی مانند سبک زندگی، محل زندگی، تجربه‌ی زیستن یا حتی طرز فکر فرد را نیز منتقل کند. از نظر دستوری، leben یک فعل regelmäßig (با قاعده) است و همین موضوع آن را به گزینه‌ای مناسب برای آموزش صرف افعال در زبان آلمانی تبدیل می‌کند.

 

---

	Präsens	Perfekt	Präteritum
ich	lebe	habe gelebt	lebte
du	lebst	hast gelebt	lebtest
er/sie/es	lebt	hat gelebt	lebte
wir	leben	haben gelebt	lebten
ihr	lebt	habt gelebt	lebtet
Sie/sie	leben	haben gelebt	lebten

---

کاربرد معنایی فعل leben در جملات

فعل leben در زبان آلمانی تنها به مفهوم پایه‌ی «زنده بودن» یا «حیات داشتن» محدود نمی‌شود، بلکه یکی از افعالی است که به‌طور مستقیم با کیفیت زندگی، نگرش فرد و سبک زیستن ارتباط دارد. آلمانی‌زبان‌ها با ترکیب این فعل با قیدها، صفات و ساختارهای خاص، تصویری دقیق از نوع زندگی خود یا دیگران ارائه می‌دهند. برای مثال در عبارت gesund leben، تمرکز جمله نه بر اصلِ زندگی کردن، بلکه بر شیوه‌ی سالم زیستن است؛ یعنی نوع تغذیه، تحرک بدنی و توجه به سلامت جسم و روان. به همین شکل، frei leben فقط به آزادی فیزیکی اشاره ندارد، بلکه بیانگر آزادی فکری، استقلال شخصی و رهایی از محدودیت‌های تحمیلی است. این کاربردها نشان می‌دهد که leben ابزاری برای توصیف «چگونه زندگی کردن» است، نه صرفاً «زندگی کردن».

از سوی دیگر، فعل leben می‌تواند جنبه‌های اقتصادی و اجتماعی زندگی را نیز پوشش دهد. در ساختار von etwas leben، تمرکز از مفهوم حیات زیستی فاصله می‌گیرد و به معنای امرار معاش و وابستگی اقتصادی نزدیک می‌شود؛ برای مثال: Er lebt von seiner Arbeit (او از طریق کارش زندگی‌اش را می‌گذراند). همچنین این فعل در توصیف ارزش‌ها و تجربیات زیسته نیز نقش مهمی دارد، مانند für etwas leben که نشان‌دهنده‌ی تعهد عمیق به یک هدف یا باور است. در مجموع، این گستره‌ی معنایی باعث شده leben به یکی از افعال محوری در بیان هویت فردی، سبک زندگی، موقعیت اجتماعی و نگرش انسان در زبان آلمانی تبدیل شود؛ فعلی که به‌خوبی پیوند میان زبان و تجربه‌ی انسانی را منعکس می‌کند.

---

leben = زندگی کردن (محل زندگی)

این کاربرد پایه‌ای و خنثی فعل است.

Ich lebe in Berlin.
من در برلین زندگی می‌کنم.

Viele Menschen leben auf dem Land.
خیلی از مردم در روستا زندگی می‌کنند.

---

برای آموزش‌های بیشتر و ویدیوهای کوتاه کاربردی آلمانی، می‌توانید به کانال یوتیوب اندیشه پارسیان مراجعه کنید.

حرف تعریف منفی در زبان آلمانی

حرف تعریف منفی در زبان آلمانی

حرف تعریف منفی در زبان آلمانی (Negativartikel) | توضیح کامل و کاربردی

یکی از مباحث بسیار مهم و در عین حال کمتر درک‌شده در زبان آلمانی، حرف تعریف منفی است. بسیاری از زبان‌آموزان در مراحل اولیه یادگیری آلمانی تصور می‌کنند برای منفی‌کردن جمله فقط کافی است از nicht استفاده کنند، در حالی که زبان آلمانی برای منفی‌کردن اسم‌ها، ابزار دقیق‌تری به نام Negativartikel دارد. درک درست این مفهوم، نقش مهمی در طبیعی صحبت‌کردن، نوشتن استاندارد و موفقیت در آزمون‌هایی مثل ÖSD دارد.

حرف تعریف منفی در آلمانی زمانی استفاده می‌شود که بخواهیم بگوییم «هیچ… نیست» یا «هیچ‌گونه… وجود ندارد». این ساختار معمولاً قبل از اسم می‌آید و دقیقاً جای حرف تعریف نامعین (ein / eine) را می‌گیرد. به همین دلیل، یادگیری آن بدون تسلط بر حرف تعریف نامعین تقریباً غیرممکن است.

نکته مهم اینجاست که استفاده اشتباه از حرف تعریف منفی، جمله را یا غیرطبیعی می‌کند یا از نظر گرامری غلط. به همین خاطر، این مبحث یکی از نقاط حساس در بخش‌های Schreiben و Sprechen آزمون ÖSD محسوب می‌شود.

 

---

حرف تعریف منفی چیست؟

در زبان آلمانی، حرف تعریف منفی به شکل زیر ساخته می‌شود:

• kein → جایگزین ein (مذکر و خنثی)

• keine → جایگزین eine (مؤنث و جمع)

ساختار کلی:

kein / keine + اسم

این حرف تعریف می‌گوید که هیچ نمونه‌ای از آن اسم وجود ندارد.

---

تفاوت kein با nicht

یکی از اشتباهات رایج این است که زبان‌آموزان kein و nicht را به‌جای هم استفاده می‌کنند.

• kein / keine → برای منفی‌کردن اسم‌ها

• nicht → برای منفی‌کردن فعل، صفت، قید یا کل جمله

مثال:

• Ich habe kein Auto. (من ماشین ندارم)

• Das Auto ist nicht teuer. (ماشین گران نیست)

---

۱۰ مثال کاربردی از حرف تعریف منفی

1️⃣Ich habe kein Buch

من هیچ کتابی ندارم.

2️⃣Sie hat keine Zeit

او هیچ وقتی ندارد.

3️⃣Wir haben kein Geld

ما هیچ پولی نداریم.

4️⃣Er trinkt keine Milch

او هیچ شیری نمی‌نوشد.

5️⃣Das Kind hat kein Spielzeug

کودک هیچ اسباب‌بازی‌ای ندارد.

 6️⃣Ich sehe keinen Hund

من هیچ سگی نمی‌بینم.

7️⃣Sie kauft keine Kleidung

او هیچ لباسی نمی‌خرد.

 8️⃣Wir haben keine Probleme

ما هیچ مشکلی نداریم.

9️⃣Er findet keinen Job

او هیچ شغلی پیدا نمی‌کند.

Ich habe keine Fragen🔟

من هیچ سؤالی ندارم.

---

نکته مهم برای آزمون ÖSD

در آزمون ÖSD:

• استفاده درست از kein نشان‌دهنده تسلط گرامری است

• اشتباه در جنسیت یا حالت دستوری، نمره را کاهش می‌دهد

• جملات ساده ولی صحیح، بهتر از جملات پیچیده اما غلط نمره می‌گیرند

---

کانال یوتیوب اندیشه پارسیان

اگر می‌خواهید زبان آلمانی را اصولی، ساده و دقیق یاد بگیرید و در عین حال برای آزمون‌هایی مثل ÖSD آماده شوید، ویدیوهای آموزشی ما را از دست ندهید. در این ویدیوها، گرامرهای مهم آلمانی، لغات پرکاربرد، مثال‌های واقعی و نکات آزمونی به‌صورت مرحله‌به‌مرحله آموزش داده می‌شوند؛ مناسب هم برای مبتدی‌ها و هم زبان‌آموزان مهاجرتی.
برای دیدن آموزش‌های کامل‌تر و ویدیوهای جدید، حتماً به کانال یوتیوب اندیشه پارسیان سر بزنید و همراه ما باشید.

 

چرا بعضی زبان‌آموزان در آزمون ÖSD رد می‌شوند؟

چرا بعضی زبان‌آموزان در آزمون ÖSD رد می‌شوند؟

رد شدن در آزمون ÖSD معمولاً به «ضعف زبان» برنمی‌گردد؛
بیشتر اوقات نتیجه‌ی مسیر اشتباه، آمادگی ناقص و درک نادرست از خودِ آزمون است.
بخش بزرگی از داوطلبان، ماه‌ها زمان می‌گذارند، کتاب می‌خوانند، حتی کلاس هم می‌روند، اما در روز آزمون متوجه می‌شوند چیزی که تمرین کرده‌اند، دقیقاً همان چیزی نبوده که باید.

بیایید واقع‌بینانه و بدون تعارف، دلایل اصلی را بررسی کنیم.

---

---

1️⃣ ندانستن این‌که ÖSD «آزمون زبان» نیست، «آزمون مهارت» است

بزرگ‌ترین اشتباه اغلب زبان‌آموزان این است که فکر می‌کنند:

«اگر آلمانی‌ام خوب باشد، حتماً قبول می‌شوم.»

در حالی که ÖSD:

• ساختار مشخص دارد

• معیار نمره‌دهی دقیق دارد

• و به‌شدت به فرم پاسخ حساس است

خیلی‌ها آلمانی بلدند، اما نمی‌دانند:

• دقیقاً چه نوع پاسخی نمره می‌آورد

• چه چیزهایی نادیده گرفته می‌شود

• و چه خطاهایی حتی با زبان خوب، نمره را نابود می‌کند

---

2️⃣ ضعف در Writing و Speaking (مشکل اکثریت)

اگر آمار واقعی را نگاه کنیم، بیشترین مردودی‌ها در این دو مهارت اتفاق می‌افتد.

چرا؟

• Writing بدون اصلاح تخصصی تمرین شده

• Speaking بدون شبیه‌سازی واقعی آزمون تمرین شده

• زبان‌آموز نمی‌داند ممتحن دقیقاً دنبال چه چیزی است

نوشتن «قابل فهم» کافی نیست؛
صحبت‌کردن «روان» هم کافی نیست.
ÖSD به ساختار، ترتیب، منطق و استاندارد پاسخ نمره می‌دهد.

---

3️⃣ تمرین با منابع اشتباه یا قدیمی

خیلی از داوطلبان:

• فایل‌های پراکنده اینترنتی می‌خوانند

• نمونه‌سؤال‌های نامعتبر تمرین می‌کنند

• یا اصلاً نمی‌دانند سطحی که می‌خوانند با سطح آزمون‌شان هم‌خوانی دارد یا نه

نتیجه؟

احساس آمادگی کاذب + شوک روز آزمون

---

4️⃣ ناآشنایی با فضای واقعی آزمون

برای بسیاری از داوطلبان، روز آزمون اولین مواجهه واقعی با:

• قوانین رسمی

• زمان‌بندی دقیق

• ترتیب مهارت‌ها

• فضای رسمی مرکز آزمون

استرس بالا می‌رود، تمرکز می‌ریزد و حتی دانسته‌ها هم به‌درستی اجرا نمی‌شوند.

---

5️⃣ خودخوانی بدون بازخورد حرفه‌ای

بیشتر کسانی که رد می‌شوند، یک ویژگی مشترک دارند:

هیچ‌وقت کسی به‌صورت حرفه‌ای به آن‌ها نگفته
«اینجا دقیقاً مشکل داری.»

بدون بازخورد تخصصی، اشتباه‌ها تثبیت می‌شوند؛
و آزمون دقیقاً همان اشتباه‌های تثبیت‌شده را شکار می‌کند.

---

راه‌حل کجاست؟ (اینجا مسیر عوض می‌شود)

قبولی در آزمون ÖSD اتفاقی نیست.
نتیجه‌ی آمادگی هدفمند، آزمون‌محور و حرفه‌ای است.

جایی که:

• زبان‌آموز بداند دقیقاً چرا تمرین می‌کند

• بداند هر مهارت چگونه نمره می‌گیرد

• و قبل از آزمون، چند بار واقعاً در شرایط آزمون قرار گرفته باشد

دقیقاً به همین دلیل است که دوره‌های آمادگی تخصصی ÖSD در اندیشه پارسیان طراحی شده‌اند.

---

چرا آمادگی تخصصی در کنار مرکز رسمی مهم است؟

وقتی آموزش و آزمون در یک فضای استاندارد و حرفه‌ای به هم نزدیک می‌شوند:

• زبان‌آموز با ذهنیت آزمون جلو می‌رود

• فضای آزمون برایش غریبه نیست

• و مسیر قبولی قابل پیش‌بینی می‌شود

اینجا دیگر آزمون یک ریسک نیست؛
یک مرحله قابل مدیریت است.

---

اگر کسی در آزمون ÖSD رد می‌شود، معمولاً:

• کم‌کاری نکرده

• بلکه اشتباه آماده شده

تفاوت بین مردودی و قبولی، اغلب فقط یک چیز است:

آمادگی درست در جای درست

و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که مسیر حرفه‌ای، تفاوت واقعی ایجاد می‌کند.

---

مشکل دقیقاً کجاست؟ بررسی عمیق دلایل مردودی در آزمون ÖSD

بیشتر زبان‌آموزانی که در آزمون ÖSD رد می‌شوند، یک جمله مشترک دارند:
«فکر می‌کردم آمادم.»
این جمله، نقطه شروع تمام اشتباهات است. احساس آمادگی، با آمادگی واقعی تفاوت دارد و آزمون ÖSD دقیقاً همان جایی است که این تفاوت خودش را نشان می‌دهد.

---

۱. درک اشتباه از ماهیت آزمون ÖSD

ÖSD یک آزمون «دانش زبان» نیست؛
یک آزمون عملکرد زبانی در چارچوب مشخص است.

بسیاری از داوطلبان:

• لغت بلدن

• گرامر خوندن

• حتی مکالمه‌شون بد نیست

اما نمی‌دانند:

• آزمون دقیقاً چه چیزی را می‌سنجد

• نمره چگونه محاسبه می‌شود

• و کدام خطاها کشنده‌اند

ÖSD به پاسخ‌های «درست ولی بی‌فرم» نمره کامل نمی‌دهد.

---

۲. تمرکز بیش از حد روی یادگیری عمومی

یکی از رایج‌ترین مشکلات این است که زبان‌آموز:

• مدت‌ها زبان عمومی می‌خواند

• اما هیچ‌وقت وارد فاز آزمون نمی‌شود

نتیجه؟

• Schreiben شبیه انشا می‌شود

• Sprechen شبیه مکالمه روزمره

• Lesen بدون استراتژی

• Hören بدون پیش‌بینی سؤال

آزمون اما از داوطلب انتظار رفتار آزمونی دارد، نه زبان روزمره.

---

۳. Schreiben ؛ پاشنه آشیل اکثریت داوطلبان

بیشترین نمره‌های از دست‌رفته دقیقاً اینجاست.

مشکلات رایج:

• ساختار نامه یا متن رعایت نشده

• درخواست‌ها ناقص پاسخ داده شده

• لحن رسمی/نیمه‌رسمی اشتباه انتخاب شده

• Fehler های تکرارشونده بدون اصلاح مانده‌اند

بدون تصحیح حرفه‌ای، Schreiben هرچقدر هم تمرین شود، پیشرفت واقعی نمی‌کند.

---

۴. Sprechen بدون شبیه‌سازی واقعی

خیلی‌ها فکر می‌کنند:
«چون می‌تونم صحبت کنم، اسپیکینگم خوبه.»

اما در آزمون:

• زمان محدود است

• ترتیب پاسخ مهم است

• تعامل با ممتحن قانون دارد

کسی که این فضا را تمرین نکرده باشد، حتی با زبان خوب هم دچار افت می‌شود.

مشاهده دوره های مکالمه آزاد آلمانی

---

۵. ناآشنایی با منطق نمره‌دهی

داوطلب نمی‌داند:

• هر بخش چند نمره دارد

• کدام اشتباه قابل اغماض است

• کدام اشتباه مستقیم نمره را می‌کشد

این ناآگاهی باعث می‌شود انرژی روی بخش‌های کم‌اهمیت تلف شود و بخش‌های کلیدی آسیب ببینند.

---

۶. نبود بازخورد واقعی و حرفه‌ای

بزرگ‌ترین فاجعه برای داوطلب ÖSD:

تمرین‌کردن بدون اصلاح

وقتی کسی دقیقاً نگوید:

• اینجا چرا غلط است

• این ساختار چرا نمره نمی‌گیرد

• این پاسخ چطور باید اصلاح شود

اشتباه‌ها تبدیل به عادت می‌شوند و آزمون آن‌ها را بی‌رحمانه جریمه می‌کند.

---

اکثریت مردودی‌ها نه به‌خاطر ضعف هوش، نه کم‌کاری،
بلکه به‌خاطر آمادگی اشتباه است.

و این یعنی:
مشکل قابل حل است، اگر مسیر درست انتخاب شود.

---

راه‌حل واقعی چیست؟ وقتی آمادگی و آزمون در یک مسیر قرار می‌گیرند

اینجا دقیقاً همان جایی است که تفاوت ایجاد می‌شود.
قبولی در آزمون ÖSD نیاز به شانس ندارد؛ نیاز به سیستم درست دارد.

---

آمادگی آزمون وقتی نتیجه می‌دهد که…

• آموزش دقیقاً مطابق استاندارد ÖSD باشد

• تمرین‌ها شبیه آزمون واقعی طراحی شوند

• Schreiben و Sprechen به‌صورت تخصصی اصلاح شوند

• داوطلب بداند چرا نمره می‌گیرد یا از دست می‌دهد

این دقیقاً فلسفه دوره‌های آمادگی آزمون است.

---

چرا آمادگی در کنار مرکز رسمی معنا پیدا می‌کند؟

وقتی آموزش در محیطی انجام شود که:

• آزمون به‌صورت رسمی برگزار می‌شود

• استانداردها از نزدیک لمس شده‌اند

• تجربه واقعی داوطلبان قبلی وجود دارد

آزمون دیگر یک اتفاق ناشناخته نیست؛
بلکه یک مرحله‌ی تمرین‌شده است.

---

دوره‌های آمادگی آزمون ÖSD چگونه طراحی شده‌اند؟

در این دوره‌ها:

• آموزش زبان کاملاً هدفمند است

• هر مهارت دقیقاً با معیار نمره‌دهی تمرین می‌شود

• آزمون‌های شبیه‌سازی‌شده بخش ثابت مسیر هستند

• بازخوردها شخصی، دقیق و اصلاح‌محورند

هدف، فقط «خواندن» نیست؛
هدف، قبولی قابل پیش‌بینی است.

---

برای چه کسانی این مسیر ضروری است؟

• کسانی که قبلاً در ÖSD رد شده‌اند

• کسانی که زمان محدودی تا مهاجرت دارند

• کسانی که نمی‌خواهند آزمون را دوباره تکرار کنند

• کسانی که نتیجه برایشان حیاتی است، نه تجربه

---

تفاوت اصلی این مسیر با تلاش‌های پراکنده

اینجا:

• حدس‌زدن حذف می‌شود

• تمرین بی‌هدف حذف می‌شود

• و مسیر دقیقاً مشخص است

زبان‌آموز می‌داند:
الان چرا این تمرین را انجام می‌دهد و نتیجه‌اش چیست.

---

رد شدن در آزمون ÖSD نشانه ناتوانی نیست؛
نشانه انتخاب مسیر اشتباه است.

وقتی آمادگی آزمون:

• اصولی

• حرفه‌ای

• و هم‌راستا با استانداردهای واقعی باشد

قبولی دیگر یک آرزو نیست؛
یک نتیجه منطقی است.

---

وقتی مسیر درست آموزش، به قبولی واقعی ختم می‌شود

بعد از شناخت دقیق دلایل مردودی در آزمون ÖSD، سؤال اصلی این است:
چه مسیری واقعاً جواب می‌دهد؟
پاسخ ساده اما مهم است: مسیری که آموزش زبان، آمادگی آزمون و تجربه واقعی را در کنار هم قرار دهد.

---

آموزش زبان آلمانی؛ فراتر از حفظ و تمرین

در مسیر حرفه‌ای یادگیری آلمانی، زبان‌آموز نباید فقط «مطالب» یاد بگیرد؛
باید یاد بگیرد چطور از زبان استفاده کند.

کلاس‌های عمومی زبان آلمانی دقیقاً با همین نگاه طراحی شده‌اند:

• آموزش گام‌به‌گام از سطح پایه تا پیشرفته

• تمرکز هم‌زمان روی گرامر، واژگان، مکالمه و درک مطلب

• آماده‌سازی ذهن زبان‌آموز برای ورود طبیعی به فضای آزمون

• پرورش دقت زبانی، نه حفظ فرمول‌های موقت

در این کلاس‌ها، زبان‌آموز به پایه‌ای می‌رسد که آمادگی آزمون برایش «جهش» نباشد، بلکه ادامه منطقی مسیر باشد.

---

دوره‌های آمادگی آزمون ÖSD؛ جایی که نتیجه ساخته می‌شود

وقتی زبان‌آموز به سطح مناسب می‌رسد، وارد مرحله‌ای می‌شود که تفاوت اصلی را رقم می‌زند: آمادگی تخصصی آزمون.

در دوره‌های آمادگی آزمون ÖSD:

• ساختار آزمون موشکافانه آموزش داده می‌شود

• هر مهارت دقیقاً با معیار رسمی نمره‌دهی تمرین می‌شود

• Writing و Speaking به‌صورت تخصصی اصلاح می‌شوند

• آزمون‌های شبیه‌سازی‌شده، بخش ثابت مسیر هستند

در این مرحله، زبان‌آموز یاد می‌گیرد چگونه «نمره بگیرد»، نه اینکه فقط زبان بلد باشد.

---

کارگاه‌های آمادگی آزمون؛ تمرکز فشرده، نتیجه سریع

برای زبان‌آموزانی که:

• زمان محدودی تا آزمون دارند

• یا یک بار تجربه ناموفق داشته‌اند

• یا نیاز به رفع ضعف‌های مشخص دارند

کارگاه‌های آمادگی آزمون طراحی شده‌اند.

این کارگاه‌ها:

• کوتاه‌مدت اما عمیق‌اند

• روی خطاهای پرتکرار داوطلبان تمرکز دارند

• استراتژی‌های واقعی آزمون را منتقل می‌کنند

• و زبان‌آموز را از سردرگمی نجات می‌دهند

کارگاه‌ها دقیقاً همان جایی هستند که اشتباه‌ها اصلاح و مسیر شفاف می‌شود.

---

مزیت مهم: آموزش در کنار تجربه واقعی آزمون

وقتی آموزش در محیطی انجام شود که آزمون به‌صورت رسمی برگزار می‌شود:

• فضای آزمون غریبه نیست

• قوانین از قبل تجربه شده‌اند

• استرس به حداقل می‌رسد

• و زبان‌آموز با اطمینان وارد جلسه می‌شود

این مزیت، چیزی نیست که با مطالعه شخصی یا کلاس‌های پراکنده به دست بیاید.

---

این مسیر مناسب چه کسانی است؟

• زبان‌آموزانی که مهاجرت برایشان جدی است

• داوطلبانی که قبولی آزمون برایشان حیاتی است

• کسانی که نمی‌خواهند آزمون را دوباره تکرار کنند

• افرادی که دنبال مسیر روشن، نه آزمون و خطا هستند

---

قبولی در آزمون ÖSD نتیجه شانس نیست؛
نتیجه‌ی آموزش اصولی، آمادگی هدفمند و تجربه واقعی است.

وقتی کلاس‌های عمومی زبان آلمانی، دوره‌های آمادگی آزمون و کارگاه‌های تخصصی در یک مسیر هماهنگ قرار می‌گیرند، آزمون دیگر مانع نیست؛
آخرین قدم مسیر موفقیت است.

 

شباهت های فارسی و آلمانی : !Doch

شباهت های فارسی و آلمانی : !Doch

در بررسی عمیق‌تر شباهت‌های زبان فارسی و آلمانی، می‌توان مشاهده کرد که هر دو زبان فراتر از انتقال صرفِ اطلاعات عمل می‌کنند و ابزارهایی در اختیار گوینده قرار می‌دهند تا لحن، قضاوت ذهنی، احساسات درونی و موضع‌گیری خود نسبت به گفته را منتقل کند. این ابزارها معمولاً واژه‌هایی کوتاه و به‌ظاهر ساده‌اند، اما بار معنایی بسیار سنگینی دارند و بدون آن‌ها جمله اگرچه از نظر دستوری صحیح است، از نظر ارتباطی ناقص یا حتی سرد و بی‌روح به نظر می‌رسد. در زبان فارسی، این نقش را عناصری مانند «که»، «دیگه»، «اما»، «اتفاقاً»، «بالاخره» و حتی تغییر آهنگ صدا ایفا می‌کنند؛ عناصری که اغلب قابل حذف نیستند، زیرا حذف آن‌ها باعث تغییر محسوس در لحن یا نیت جمله می‌شود. درست مانند فارسی، در زبان آلمانی نیز بخشی از معنا نه در واژگان اصلی جمله، بلکه در همین عناصر ظریف و غیرقابل‌ترجمه‌ی دقیق نهفته است.

در این میان، کلمه‌ی doch یکی از شاخص‌ترین و پیچیده‌ترین نمونه‌ها در زبان آلمانی به شمار می‌رود؛ واژه‌ای که بیش از آن‌که حامل «معنا» باشد، حامل نگرش گوینده است. Doch می‌تواند مخالفت محترمانه، یادآوری یک واقعیت بدیهی، تأکید احساسی، تعجب، یا حتی نرم‌کردن یک دستور را منتقل کند، بی‌آن‌که معادل مستقیمی در زبان‌های دیگر داشته باشد. همین ویژگی باعث می‌شود که زبان‌آموزان در ترجمه‌ی تحت‌اللفظی آن دچار سردرگمی شوند، در حالی که فارسی‌زبانان از نظر مفهومی با چنین ساختاری کاملاً آشنا هستند. همان‌طور که در فارسی با افزودن یک «که» یا «دیگه» می‌توان لحن جمله را کاملاً تغییر داد، در آلمانی نیز doch نقش تنظیم‌کننده‌ی رابطه‌ی ذهنی میان گوینده و شنونده را ایفا می‌کند. بنابراین، شباهت فارسی و آلمانی در این نقطه نه در واژه‌ها، بلکه در نگاه مشترک هر دو زبان به نقش لحن و ذهنیت در ارتباط انسانی نهفته است.

 

---

کلمه‌ی doch؛ پلی میان منطق و احساس

واژه‌ی doch در زبان آلمانی نمونه‌ی بارزی از ذرات معنایی (Modalpartikeln) است که کارکرد آن بیش از آن‌که دستوری یا واژگانی باشد، گفتمانی و ارتباطی است.

در این نقش، doch مستقیماً به محتوای خبری جمله چیزی اضافه نمی‌کند، بلکه موضع ذهنی گوینده را نسبت به گفته‌ی قبلی یا انتظار شنونده نشان می‌دهد. به همین دلیل، این واژه معمولاً در ترجمه‌های تحت‌اللفظی حذف می‌شود یا به اشتباه با «اما» ترجمه می‌گردد، در حالی که کارکرد اصلی آن انتقال «مخالفت آگاهانه و آگاه‌سازی شنونده» است. درست مانند فارسی که در آن واژه‌هایی مثل «چرا» یا «اتفاقاً» نه برای افزودن اطلاعات جدید، بلکه برای اصلاح برداشت نادرست طرف مقابل به کار می‌روند، doch نیز در سطحی فراتر از منطق جمله عمل می‌کند.

یکی از مهم‌ترین و پایه‌ای‌ترین کاربردهای doch زمانی است که گوینده با یک جمله‌ی منفیِ بیان‌شده یا فرض‌شده روبه‌رو می‌شود و قصد دارد آن را رد کند.

در مثال «Er kommt nicht» (او نمی‌آید)، شنونده یا گوینده‌ی اول یک واقعیت منفی را مطرح کرده است. پاسخ «Doch, er kommt» صرفاً به معنای «او می‌آید» نیست؛ بلکه حامل این پیام پنهان است که «تصور یا گفته‌ی قبلی تو نادرست بوده است».

در فارسی نیز دقیقاً همین ساختار وجود دارد: ما به‌جای تکرار ساده‌ی جمله‌ی مثبت، از «چرا» یا «اتفاقاً» استفاده می‌کنیم تا نشان دهیم گفته‌ی قبلی را رد می‌کنیم. تفاوت ظریف اما مهم این است که doch این رد کردن را کوتاه، مؤدبانه و کاملاً طبیعی انجام می‌دهد، بدون آن‌که لحن جمله تهاجمی یا جدلی شود.

از منظر تطبیقی، شباهت فارسی و آلمانی در این کاربرد doch نشان می‌دهد که هر دو زبان برای مدیریت اختلاف نظر و تصحیح اطلاعات، به ابزارهای زبانی ظریف متکی هستند. وقتی فارسی‌زبان می‌گوید «چرا، می‌آید»، در واقع نه‌تنها واقعیت را بیان می‌کند، بلکه ذهنیت طرف مقابل را نیز اصلاح می‌کند. Doch دقیقاً همین نقش را در آلمانی ایفا می‌کند: پلی میان منطق (تصحیح یک گزاره‌ی نادرست) و احساس (نشان دادن آگاهی، اطمینان و حتی کمی تعجب). به همین دلیل، درک درست doch نه‌تنها به فهم دستور زبان آلمانی کمک می‌کند، بلکه زبان‌آموز را یک گام به درک گفتار طبیعی و انسانی آلمانی‌ها نزدیک‌تر می‌سازد.

---

A: Er hat kein Auto.
B: Doch, er hat ein Auto.

A: Man sagt, sie spricht kein Deutsch.
B: Doch, sie spricht sehr gut Deutsch.

A: Du hast mir nicht geschrieben.
B: Doch, ich habe dir gestern geschrieben.

---

برای آموزش‌های بیشتر و ویدیوهای کوتاه کاربردی آلمانی، می‌توانید به کانال یوتیوب اندیشه پارسیان مراجعه کنید.

الفبای زبان آلمانی

الفبای زبان آلمانی

الفبای زبان آلمانی (Das deutsche Alphabet)

الفبای زبان آلمانی پایه و نقطه شروع یادگیری این زبان است و بدون تسلط بر آن، تلفظ صحیح، دیکته درست کلمات و حتی یادگیری گرامر با مشکل مواجه می‌شود. خبر خوب این است که الفبای آلمانی شباهت زیادی به الفبای انگلیسی دارد و همین موضوع یادگیری آن را برای زبان‌آموزان ساده‌تر می‌کند؛ اما تفاوت‌های ظریف و مهمی هم وجود دارد که دانستن آن‌ها ضروری است.

---

 

---

تعداد حروف الفبای آلمانی

الفبای آلمانی شامل ۲۶ حرف اصلی (دقیقاً مثل انگلیسی) به‌علاوه ۴ حرف ویژه است.
در مجموع، زبان آلمانی با ۳۰ نماد نوشتاری مهم سروکار دارد.

---

حروف اصلی الفبای آلمانی

A – B – C – D – E – F – G – H – I – J – K – L – M – N – O – P – Q – R – S – T – U – V – W – X – Y – Z

نکته مهم:
اگرچه شکل نوشتاری این حروف شبیه انگلیسی است، اما تلفظ بعضی از آن‌ها کاملاً متفاوت است.

مثلاً:

• J در آلمانی مثل «ی» تلفظ می‌شود

• W شبیه «و» فارسی

• V اغلب «ف» تلفظ می‌شود

• Z شبیه «تس»

---

حروف ویژه در زبان آلمانی

1. Ä ä

شبیه «اِ» کشیده یا «اَ + ی» تلفظ می‌شود
مثال:

• Mädchen (دختر)

2. Ö ö

صدایی بین «اُ» و «اِ» دارد
مثال:

• hören (شنیدن)

3. Ü ü

صدایی بین «او» و «ای»
مثال:

• über (بالا / درباره)

4. ß (Eszett یا Sharp S)

این حرف فقط کوچک نوشته می‌شود و صدای s کشیده دارد
مثال:

• Straße (خیابان)

---

تفاوت بزرگ آلمانی با انگلیسی در نوشتار

یکی از نکات بسیار مهم در زبان آلمانی این است که:

تمام اسم‌ها (Nomen) با حرف بزرگ نوشته می‌شوند.

مثال:

• der Tisch (میز)

• die Schule (مدرسه)

این قانون مستقیماً به الفبا و نوشتار مربوط می‌شود و در آزمون‌ها (مثل ÖSD) بسیار مهم است.

---

چرا یادگیری الفبای آلمانی حیاتی است؟

یادگیری دقیق الفبا به شما کمک می‌کند:

• تلفظ درست داشته باشید

• کلمات جدید را صحیح بخوانید

• در دیکته و نوشتن اشتباه نکنید

• در Listening بهتر کلمات را تشخیص دهید

• پایه قوی‌تری برای آزمون‌های آلمانی (ÖSD) بسازید

بسیاری از زبان‌آموزان، مشکلات تلفظ و شنیداری‌شان دقیقاً از بی‌توجهی به الفبا شروع می‌شود.

---

الفبای زبان آلمانی ساده به نظر می‌رسد، اما جزئیات آن نقش بسیار مهمی در تلفظ، نوشتار و موفقیت در یادگیری این زبان دارد. اگر از همان ابتدا الفبا را اصولی یاد بگیرید، مسیر یادگیری آلمانی برای شما بسیار سریع‌تر و کم‌اشتباه‌تر خواهد بود.

---

اگر دوست دارید یادگیری زبان آلمانی و انگلیسی را ساده، کاربردی و مرحله‌به‌مرحله پیش ببرید، ویدیوهای آموزشی ما دقیقاً برای شما طراحی شده‌اند. در این ویدیوها از مفاهیم پایه مثل الفبا و تلفظ گرفته تا گرامر، لغات پرکاربرد، نکات آزمونی و آمادگی برای IELTS و ÖSD به‌صورت کاملاً روان و قابل‌فهم آموزش داده می‌شود. محتوای ویدیویی طوری آماده شده که هم برای زبان‌آموزان مبتدی مفید باشد و هم برای کسانی که هدفشان مهاجرت، تحصیل یا قبولی در آزمون‌های بین‌المللی است. اگر یادگیری با ویدیو را ترجیح می‌دهید و دنبال آموزش اصولی و هدفمند هستید، این مجموعه ویدیوها می‌تواند همراه مطمئن شما در مسیر یادگیری زبان باشد.

مشاهده کانال یوتیوب اندیشه پارسیان

 

زبان دانشگاهی دقیقاً یعنی چی؟

زبان دانشگاهی دقیقاً یعنی چی؟

Academic Language به زبان ساده اما حرفه‌ای

خیلی از زبان‌آموزها فکر می‌کنن وقتی می‌تونن انگلیسی یا آلمانی صحبت کنن، دیگه برای دانشگاه هم آماده‌ان. مکالمه‌شون خوبه، فیلم می‌بینن، پادکست گوش می‌دن، حتی بعضی‌ها نمره زبان عمومی‌شون هم بالاست؛ اما وقتی وارد فضای دانشگاهی می‌شن، تازه می‌فهمن با یک «زبان کاملاً متفاوت» طرف هستن.
این‌جاست که سؤال مهم مطرح می‌شه: زبان دانشگاهی دقیقاً یعنی چی؟

زبان دانشگاهی فقط سخت‌تر حرف زدن نیست، فقط لغات قلمبه‌سلمبه هم نیست، و اصلاً به معنی حفظ کردن متن‌های خشک نیست. زبان دانشگاهی یک سیستم فکری، ساختاری و زبانی مخصوص محیط آکادمیکه که اگر درکش نکنی، حتی با سطح خوب زبان عمومی هم به مشکل می‌خوری.

---

---

تعریف دقیق زبان دانشگاهی

زبان دانشگاهی (Academic Language) زبانیه که برای تحصیل، تحقیق، ارائه علمی، نوشتن مقاله، شرکت در کلاس دانشگاه، آزمون‌های آکادمیک و تعامل علمی استفاده می‌شه.
این نوع زبان در چهار مهارت (Listening, Reading, Writing, Speaking) ویژگی‌های خاص خودش رو داره.

زبان دانشگاهی یعنی:

• توانایی تحلیل نه فقط توصیف

• توانایی بیان نظر با استدلال

• توانایی نوشتن ساختاریافته و منطقی

• توانایی درک متن‌های پیچیده و رسمی

---

تفاوت زبان دانشگاهی با زبان عمومی

اینجا یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات زبان‌آموزها رخ می‌ده. زبان عمومی برای زندگی روزمره عالیه، اما برای دانشگاه کافی نیست.

مثال ساده:
زبان عمومی:

.I think this is a good idea

زبان دانشگاهی:

.This approach can be considered effective due to several underlying factors

تفاوت فقط در لغت نیست؛ تفاوت در نوع فکر کردنه.

---

زبان دانشگاهی یعنی تغییر «لحن ذهن»

در زبان عمومی:

• نظر شخصی مهمه

• احساسات پررنگه

• جمله‌ها کوتاه و ساده‌ان

در زبان دانشگاهی:

• منطق مهم‌تر از احساسه

• استدلال جای سلیقه رو می‌گیره

• جمله‌ها ساختارمند و دقیق هستن

زبان دانشگاهی به تو یاد می‌ده چطور:

• ادعا کنی

• ادعات رو توضیح بدی

• براش دلیل بیاری

• نتیجه‌گیری کنی

---

زبان دانشگاهی در مهارت Reading

در دانشگاه، متن‌هایی می‌خونی که:

• طولانی هستن

• پر از اصطلاحات تخصصی‌ان

• جمله‌های چندخطی دارن

• فرض می‌کنن خواننده «تحلیل‌گره»

اینجا دیگه Reading یعنی:

• Skimming و Scanning پیشرفته

• تشخیص Main Idea

• درک Argument

• فهمیدن موضع نویسنده

زبان‌آموزی که فقط به متن‌های ساده عادت داره، اینجا سریع خسته می‌شه.

---

زبان دانشگاهی در Listening

Listening دانشگاهی یعنی:

• گوش دادن به Lecture

• فهمیدن بحث استاد

• تشخیص مثال، توضیح و نتیجه

• Note-taking همزمان

این نوع Listening زمین تا آسمون با دیدن ویدیوهای یوتیوب فرق داره.
اینجا استاد مکث نمی‌کنه، لغت ساده انتخاب نمی‌کنه و جملاتش کاملاً ساختاریافته‌ان.

---

زبان دانشگاهی در Writing (بزرگ‌ترین چالش)

نوشتن دانشگاهی معمولاً سخت‌ترین بخشه.
چرا؟ چون:

• باید Formal باشه

• نباید محاوره‌ای باشه

• باید ساختار مشخص داشته باشه

• Opinion بدون دلیل قبول نیست

Essay، Report، Research Paper، Assignment
همه‌شون زبان خاص خودشون رو دارن.

مثلاً:

• استفاده از Linking Words

• Paraphrasing

• Avoiding repetition

• Academic vocabulary

---

زبان دانشگاهی در Speaking

خیلی‌ها فکر می‌کنن Speaking دانشگاهی یعنی خیلی رسمی حرف زدن.
درحالی‌که یعنی:

• واضح حرف زدن

• Structured جواب دادن

• استفاده از مثال و دلیل

• مشارکت حرفه‌ای در بحث کلاسی

مثلاً وقتی استاد سؤال می‌پرسه، جواب کوتاه محاوره‌ای نمره نمیاره.

---

چرا زبان دانشگاهی برای آزمون‌ها حیاتی است؟

تقریباً تمام آزمون‌های بین‌المللی تحصیلی مثل:

• IELTS Academic

• آزمون‌های زبان آلمانی برای تحصیل

• آزمون‌های ورودی دانشگاه‌ها

بر پایه زبان دانشگاهی طراحی شدن.
کسی که زبان دانشگاهی بلد نیست:

• در Reading گیج می‌شه

• در Writing نمره از دست می‌ده

• در Speaking پاسخ ضعیف می‌ده

---

اشتباه رایج زبان‌آموزان

بزرگ‌ترین اشتباه اینه که:

«اول زبان عمومی رو کامل می‌کنم، بعد سراغ دانشگاهی می‌رم.»

درحالی‌که مسیر درست اینه:

• زبان عمومی + دانشگاهی همزمان و هوشمندانه

---

زبان دانشگاهی:

• یک سطح نیست؛ یک سبک فکر کردنه

• فقط لغت نیست؛ ساختار و منطقه

• فقط برای نمره نیست؛ برای موفقیت تحصیلی واقعیه

---

زبان دانشگاهی در عمل؛ تفاوت‌ها، چالش‌ها و مسیر درست یادگیری برای انگلیسی و آلمانی

خیلی از زبان‌آموزان دقیقاً همین‌جا گیر می‌کنند. آن‌ها تعریف زبان دانشگاهی را می‌دانند، اما وقتی وارد مسیر تحصیل، آزمون یا کلاس واقعی می‌شوند، احساس می‌کنند زبانشان «کار نمی‌کند». دلیلش این است که زبان دانشگاهی فقط دانستنی نیست؛ مهارت اجرایی است.

---

تفاوت زبان دانشگاهی انگلیسی و آلمانی

۱. زبان دانشگاهی در انگلیسی

زبان دانشگاهی انگلیسی، به‌ویژه در کشورهایی مثل کانادا، انگلستان و استرالیا، بیشتر روی این موارد تمرکز دارد:

• وضوح (Clarity)

• انسجام (Coherence)

• استدلال منطقی

• ساختار شفاف

در انگلیسی آکادمیک:

• مستقیم‌گویی ارزش محسوب می‌شود

• مقدمه، بدنه و نتیجه‌گیری کاملاً مشخص‌اند

• Essay و Report نقش محوری دارند

دانشجو باید بلد باشد:

• Thesis statement بنویسد

• Argument بسازد

• مثال آکادمیک بیاورد

• نتیجه‌گیری تحلیلی ارائه دهد

---

۲. زبان دانشگاهی در آلمانی

زبان دانشگاهی آلمانی یک سطح ساختاری و ذهنی پیچیده‌تر دارد.
ویژگی‌های اصلی آن:

• جمله‌های طولانی و چندبخشی

• دقت بالا در گرامر

• ترتیب دقیق فعل‌ها

• استفاده زیاد از ساختارهای رسمی

در آلمانی:

• یک اشتباه گرامری کوچک می‌تواند کل جمله را ضعیف کند

• ساختار جمله اهمیت بیشتری از دایره لغات دارد

• زبان رسمی فاصله‌اش با زبان روزمره بیشتر است

به همین دلیل، زبان دانشگاهی آلمانی بدون آموزش اصولی تقریباً غیرممکن می‌شود.

---

زبان دانشگاهی در محیط واقعی دانشگاه

در کلاس درس

دانشجو باید بتواند:

• سؤال استاد را دقیق بفهمد

• پاسخ تحلیلی بدهد

• نظر مخالف را محترمانه بیان کند

• بحث علمی را دنبال کند

اینجا زبان «نظر شخصی ساده» جواب نمی‌دهد؛ باید:

• دلیل بیاوری

• مثال بزنی

• نتیجه‌گیری کنی

---

در ارائه‌ها (Presentation)

ارائه دانشگاهی یعنی:

• ساختار مشخص

• واژگان رسمی

• انتقال پیام، نه حفظ متن

دانشجویانی که زبان عمومی دارند معمولاً:

• متن را حفظ می‌کنند

• استرس می‌گیرند

• ارتباطشان با مخاطب قطع می‌شود

---

در نوشتن تکالیف و مقاله‌ها

نوشتن دانشگاهی جایی است که ضعف واقعی زبان مشخص می‌شود.
چالش‌های اصلی:

• Paraphrasing

• استفاده از Academic Vocabulary

• جلوگیری از تکرار

• رعایت ساختار رسمی

کسی که فقط مکالمه بلد است، اینجا عملاً فلج می‌شود.

---

ارتباط مستقیم زبان دانشگاهی با IELTS و ÖSD

زبان دانشگاهی و IELTS

آیلتس آکادمیک دقیقاً زبان دانشگاهی را می‌سنجد:

• Reading: متن‌های علمی

• Writing Task 1 & 2: تحلیل، گزارش، استدلال

• Speaking: پاسخ ساختاریافته

کسی که زبان دانشگاهی بلد نباشد:

• در Writing نمره از دست می‌دهد

• در Speaking پاسخ سطحی می‌دهد

• در Reading دچار سوءبرداشت می‌شود

---

زبان دانشگاهی و ÖSD

ÖSD هم فقط آزمون زبان نیست؛ آزمون آمادگی تحصیل و زندگی رسمی است.
در ÖSD:

• متن‌ها رسمی‌اند

• ساختار جمله مهم است

• دقت گرامری حیاتی است

بدون درک زبان دانشگاهی آلمانی، قبولی در سطوح بالاتر بسیار سخت می‌شود.

---

اشتباهات مرگبار زبان‌آموزان در مسیر زبان دانشگاهی

۱. تمرکز بیش‌ازحد روی لغت
۲. بی‌توجهی به ساختار
۳. تقلید کورکورانه از متن‌ها
۴. نداشتن بازخورد تخصصی
۵. یادگیری جدا از هدف آزمون یا دانشگاه

این اشتباهات باعث می‌شود زبان‌آموز «زیاد بخواند ولی کم نتیجه بگیرد».

---

مسیر درست یادگیری زبان دانشگاهی (واقعی و عملی)

مسیر اصولی یعنی:

1. همزمان یاد گرفتن زبان عمومی و دانشگاهی

2. تمرین مهارت‌های چهارگانه به شکل هدفمند

3. کار روی Writing و Speaking به‌صورت تخصصی

4. گرفتن بازخورد حرفه‌ای

5. تمرکز بر آزمون یا هدف نهایی (IELTS یا ÖSD)

---

چرا آموزش خودآموز برای زبان دانشگاهی کافی نیست؟

زبان دانشگاهی:

• نیاز به اصلاح دارد

• نیاز به تحلیل دارد

• نیاز به تجربه آزمونی دارد

بدون استاد و مسیر مشخص:

• اشتباهات تثبیت می‌شوند

• پیشرفت کند می‌شود

• نمره آزمون آسیب می‌بیند

---

زبان دانشگاهی:

• پلی بین «دانستن زبان» و «موفق شدن در دانشگاه» است

• برای انگلیسی و آلمانی ضروری اما متفاوت است

• بدون آموزش اصولی، پرریسک و فرسایشی می‌شود

اگر کسی قصد تحصیل، مهاجرت یا شرکت در آزمون‌های بین‌المللی را دارد، زبان دانشگاهی دیگر انتخاب نیست؛ الزام است.

مشاهده دوره های آموزش زبان در اندیشه پارسیان

 

منفی کردن Artikel های آلمانی

منفی کردن Artikel های آلمانی

در زبان آلمانی، منفی‌کردن اسم‌ها برخلاف بسیاری از زبان‌ها فقط با افزودن یک واژهٔ منفی ساده انجام نمی‌شود، بلکه ساختار گرامری جمله و نوع Artikel اسم نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. در واقع، زبان آلمانی میان منفی‌کردن «خودِ اسم» و منفی‌کردن «اطلاعات مربوط به اسم» تفاوت قائل می‌شود. به همین دلیل، نمی‌توان بدون توجه به این‌که اسم دارای Artikel نامعین، معرفه یا اصلاً بدون Artikel است، از یک الگوی واحد برای منفی‌سازی استفاده کرد. این تفاوت ساختاری باعث می‌شود زبان‌آموزانی که هنوز منطق Artikelها را به‌درستی درک نکرده‌اند، در انتخاب میان nicht و kein دچار سردرگمی شوند، درحالی‌که این انتخاب کاملاً قانون‌مند و قابل پیش‌بینی است.

یکی از مهم‌ترین نکات در این زمینه این است که kein اساساً جایگزین منفیِ ein محسوب می‌شود. یعنی هر جا که یک اسم با Artikel نامعین (ein / eine) یا بدون Artikel بیاید و بخواهیم وجود آن را به‌طور کامل انکار کنیم، منفی‌سازی از طریق خودِ Artikel انجام می‌شود، نه با فعل یا کل جمله. در این حالت، گوینده نه‌تنها جمله را منفی می‌کند، بلکه اعلام می‌کند که آن شیء، شخص یا مفهوم «اصلاً وجود ندارد». دقیقاً به همین دلیل است که در چنین ساختاری استفاده از nicht اشتباه محسوب می‌شود، چون nicht برای منفی‌کردن وجود اسم طراحی نشده، بلکه برای نفی ویژگی‌ها، حالت‌ها یا افعال به کار می‌رود. درک این تفاوت، پایهٔ اصلی فهم منفی‌سازی در زبان آلمانی است.

در مقابل، nicht زمانی به‌کار می‌رود که اسم از قبل مشخص شده باشد یا تمرکز منفی‌سازی روی خودِ اسم نباشد، بلکه روی فعل، صفت یا کل پیام جمله قرار بگیرد. بنابراین اگر یک اسم با Artikel معرفه (der, die, das) بیاید، معمولاً دیگر نمی‌توان آن را با kein منفی کرد، زیرا وجود آن مفروض گرفته شده است. به بیان ساده‌تر، kein برای نفی وجود است و nicht برای نفی توصیف یا عمل. وقتی زبان‌آموز این منطق را بفهمد که «منفی‌سازی در آلمانی یا از طریق Artikel انجام می‌شود یا از طریق جمله»، دیگر انتخاب بین nicht و kein به‌جای یک حدس، تبدیل به یک تصمیم کاملاً منطقی و سیستماتیک می‌شود.

---

ویدیو

---

die Ingenieur, die Ingenieurin
der Arzt, die Ärztin
der Lehrer, die Lehrerin
der Grafiker, die Grafikerin

---

 

kasus	Maskulinum	Femininum	Neutrum	Plural
Nominativ	ein / kein	eine / keine	ein / kein	- / keine
Akkusativ	einen / keinen	eine / keine	ein / kein	- / keine
Dativ	einem / keinem	einer / keiner	einem / keinem	- / keinen
Genitiv	eines / keines	einer / keiner	eines / keines	- / keiner

---

منفی کردن اسم‌های دارای Artikel نامعین (ein / eine)

در زبان آلمانی، وقتی اسم با Artikel نامعین ein یا eine بیاید و بخواهیم آن را منفی کنیم، منفی‌سازی مستقیم روی خودِ اسم انجام می‌شود و Artikel نامعین به kein یا keine تغییر می‌کند.

به این معنا که وقتی می‌گوییم «Ich habe ein Buch»، جمله در حالت منفی تبدیل می‌شود به «Ich habe kein Buch»، که نشان می‌دهد کتاب وجود ندارد یا «هیچ کتابی در دسترس نیست».

همین تغییر در Artikel باعث می‌شود تمرکز منفی‌سازی روی خودِ اسم باشد و نه روی فعل یا جمله. به عبارت دیگر، kein و keine حکم منفی‌ساز اصلی اسم را دارند و بنابراین در چنین جملاتی استفاده از nicht اشتباه است، زیرا nicht معمولاً برای نفی ویژگی‌ها، صفت‌ها یا افعال به‌کار می‌رود و نه برای نفی مستقیم اسم.

برای اسامی مؤنث، همان منطق رعایت می‌شود:

اگر جمله‌ای مانند «Sie hat eine Schwester» داشته باشیم و بخواهیم آن را منفی کنیم، تبدیل می‌شود به «Sie hat keine Schwester». این جمله به صراحت بیان می‌کند که هیچ خواهری وجود ندارد و منفی‌سازی روی خود اسم انجام شده است.

نکتهٔ کلیدی این است که kein و keine صرفاً جایگزین ein و eine می‌شوند و صرف آن‌ها مطابق صرف Articleها است، بنابراین در حالت‌های مختلف Nominativ، Akkusativ و Dativ فرم‌های متفاوتی پیدا می‌کنند. فهم دقیق این الگو کمک می‌کند که زبان‌آموزان بتوانند جملات منفی را بدون اشتباه بسازند و از گیج شدن بین nicht و kein جلوگیری شود.

---

منفی کردن اسم‌های بدون Artikel (Plural یا غیرقابل‌ شمارش)

حالت دیگر منفی‌سازی اسامی، وقتی است که اسم بدون Article بیاید یا جمع یا غیرقابل‌شمارش باشد. در این شرایط نیز از kein / keine استفاده می‌کنیم، زیرا هدف منفی کردن وجود یا مقدار آن اسم است، نه نفی ویژگی یا عمل.

برای مثال جمله «Ich habe Zeit» وقتی منفی شود، به «Ich habe keine Zeit» تبدیل می‌شود، یعنی «من وقت ندارم».

این منفی‌سازی نشان می‌دهد که به طور کامل هیچ زمانی در اختیار نیست، بدون اینکه بخواهیم روی فعل یا حالت دیگری تمرکز کنیم. مشابه آن، در جمع نیز همین قانون برقرار است: «Wir haben Freunde» وقتی منفی شود به «Wir haben keine Freunde»، به این معنا که هیچ دوستی وجود ندارد.

نکتهٔ مهم در اینجا این است که kein همیشه همراه اسم می‌آید و جایگزین Article می‌شود، حتی اگر اسم بدون Article باشد. در واقع، در زبان آلمانی منفی‌سازی اسم‌های جمع و غیرقابل‌شمارش بدون kein غیرممکن است و استفاده از nicht در این موارد نیز اشتباه است، چون nicht تنها برای نفی ویژگی‌ها، افعال یا جمله به‌کار می‌رود و نه برای نفی مستقیم مقدار یا وجود یک اسم. این منطق باعث می‌شود زبان‌آموزان با یک قاعدهٔ ثابت بتوانند جملات منفی بسازند و درک درستی از تفاوت‌های ساختاری جمله داشته باشند.

---

تفاوت Kein و Nicht در منفی‌سازی اسم‌ها و جملات

یکی از رایج‌ترین اشتباهات زبان‌آموزان آلمانی، گیج شدن بین kein و nicht است، زیرا هر دو برای بیان منفی به‌کار می‌روند اما در کاربرد و موقعیت‌های گرامری بسیار متفاوت هستند.

به طور کلی، kein به‌طور مستقیم برای منفی کردن وجود یا مقدار یک اسم استفاده می‌شود. یعنی هر جا اسم با Artikel نامعین (ein / eine) بیاید یا اسم بدون Article باشد، منفی‌سازی توسط kein / keine انجام می‌شود و تمرکز جمله روی خود اسم و وجود آن است. در این حالت، استفاده از nicht اشتباه است، زیرا nicht معمولاً به نفی وجود اسم اختصاص ندارد و برای نفی ویژگی‌ها، صفت‌ها یا افعال به کار می‌رود. به عنوان مثال جمله «Ich habe ein Auto» وقتی منفی شود، صحیح‌ترین شکل آن «Ich habe kein Auto» است، و نه «Ich habe nicht Auto»، زیرا هدف انکار وجود ماشین است، نه انکار فعل یا ویژگی.

در مقابل، nicht برای نفی همه چیزهایی به کار می‌رود که مستقیماً وجود اسم را هدف نمی‌گیرند، بلکه روی ویژگی‌ها، حالت‌ها، افعال یا جملات کامل تمرکز دارند. به عنوان مثال وقتی می‌گوییم «Das Auto ist nicht teuer»، تمرکز منفی روی صفت teuer (گران) است و نه روی وجود اتومبیل؛ بنابراین استفاده از kein در اینجا اشتباه است. یا در جمله «Ich mag den Film nicht» نفی روی فعل mögen (دوست داشتن) اعمال می‌شود و نه روی خود فیلم، زیرا فیلم با Article معرفه den مشخص شده است و وجود آن قطعی فرض شده است. در نتیجه nicht وسیلهٔ اصلی منفی‌سازی افعال، صفت‌ها، قیدها و جملات است، در حالی که kein وسیلهٔ منفی‌سازی مستقیم اسم‌ها و مقادیر آن‌هاست.

نکتهٔ کلیدی برای زبان‌آموزان این است که با تشخیص نوع اسم و جایگاه منفی‌سازی، انتخاب بین kein و nicht کاملاً منطقی و سیستماتیک می‌شود. ساده‌ترین روش این است که ابتدا سؤال کنیم: «آیا من می‌خواهم وجود یا مقدار اسم را نفی کنم؟» اگر پاسخ بله است، kein / keine استفاده می‌کنیم. اگر پاسخ نه باشد و بخواهیم ویژگی، فعل یا حالت جمله را نفی کنیم، از nicht استفاده می‌کنیم. فهم این تفاوت نه تنها از اشتباهات رایج جلوگیری می‌کند، بلکه باعث می‌شود جملات منفی آلمانی شما طبیعی، دقیق و قابل فهم برای مخاطب باشد و در آزمون‌های زبان، خصوصاً در بخش Schreiben و Sprechen، نمرهٔ بالاتری کسب کنید.

---

برای آموزش‌های بیشتر و ویدیوهای کوتاه کاربردی آلمانی، می‌توانید به کانال یوتیوب اندیشه پارسیان مراجعه کنید.

حرف تعریف در زبان آلمانی

حرف تعریف در زبان آلمانی

یکی از مهم‌ترین و در عین حال چالش‌برانگیزترین مباحث زبان آلمانی، حرف تعریف است. برخلاف زبان انگلیسی که فقط با a / an / the سروکار داریم، در آلمانی حرف تعریف نه‌تنها به معنی کلمه بستگی دارد، بلکه به جنسیت اسم، حالت دستوری (Case) و حتی جمع یا مفرد بودن آن هم وابسته است. به همین دلیل، یادگیری درست حروف تعریف از همان ابتدای مسیر، نقش بسیار مهمی در درست صحبت‌کردن و درست نوشتن دارد.

---

 

---

در زبان آلمانی، هر اسم یک جنسیت دستوری دارد:

• مذکر (Maskulin)

• مؤنث (Feminin)

• خنثی (Neutrum)

و این جنسیت معمولاً هیچ ربطی به جنسیت واقعی ندارد؛ بلکه یک ویژگی زبانی است که باید همراه با خود اسم یاد گرفته شود. به همین خاطر است که در آلمانی همیشه توصیه می‌شود اسم‌ها را با حرف تعریفشان حفظ کنیم، نه به‌تنهایی.

---

انواع حرف تعریف در آلمانی

به‌طور کلی، حروف تعریف در آلمانی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

1️⃣ حرف تعریف معین (Bestimmter Artikel)

وقتی درباره یک چیز مشخص و شناخته‌شده صحبت می‌کنیم، از حرف تعریف معین استفاده می‌کنیم:

• der → برای اسم‌های مذکر

• die → برای اسم‌های مؤنث

• das → برای اسم‌های خنثی

مثال:

• der Mann (مرد)

• die Frau (زن)

• das Kind (کودک)

---

2️⃣ حرف تعریف نامعین (Unbestimmter Artikel)

وقتی درباره یک چیز نامشخص یا برای اولین بار صحبت می‌کنیم:

• ein → برای مذکر و خنثی

• eine → برای مؤنث

مثال:

• ein Mann (یک مرد)

• eine Frau (یک زن)

• ein Kind (یک کودک)

---

چرا حرف تعریف در آلمانی این‌قدر مهم است؟

حرف تعریف فقط یک کلمه کوچک نیست؛ بلکه اطلاعات زیادی به شنونده یا خواننده می‌دهد:

• جنسیت اسم چیست؟

• نقش اسم در جمله چیست؟

• جمله رسمی است یا غیررسمی؟

• ساختار گرامری درست است یا نه؟

در آزمون‌هایی مثل ÖSD، اشتباه در حرف تعریف می‌تواند مستقیماً باعث کاهش نمره در بخش‌های Writing و Speaking شود.

---

نکته بسیار مهم برای زبان‌آموزان

در آلمانی نباید بپرسید:
❌ «چرا این کلمه der است؟»
بلکه باید بگویید:
✅ «این کلمه der است و من آن را همان‌طور یاد می‌گیرم.»

این طرز فکر یادگیری را سریع‌تر و دقیق‌تر می‌کند.

---

۱۰ مثال کاربردی از حرف تعریف در آلمانی

 1️⃣Der Lehrer ist freundlich

معلم (مذکر) مهربان است.

2️⃣Die Schule ist groß

مدرسه (مؤنث) بزرگ است.

3️⃣Das Buch liegt auf dem Tisch

کتاب (خنثی) روی میز قرار دارد.

4️⃣Ein Mann wartet draußen

یک مرد بیرون منتظر است.

5️⃣Eine Frau spricht Deutsch

یک زن آلمانی صحبت می‌کند.

 6️⃣Das Auto ist neu

ماشین جدید است.

7️⃣Der Hund schläft

سگ خوابیده است.

8️⃣Die Tasche ist schwer

کیف سنگین است.

9️⃣Ein Kind spielt im Park

یک کودک در پارک بازی می‌کند.

Die Stadt ist sehr schön🔟

شهر خیلی زیباست.

---

اگر دوست دارید زبان آلمانی و انگلیسی را اصولی، کاربردی و بدون سردرگمی یاد بگیرید، ویدیوهای آموزشی ما را از دست ندهید. در این ویدیوها، مفاهیم مهم گرامری، لغات پرکاربرد، مکالمه‌های واقعی و نکات کلیدی آزمون‌های IELTS و ÖSD به‌صورت ساده، مرحله‌به‌مرحله و کاملاً قابل فهم آموزش داده می‌شوند. این ویدیوها هم برای زبان‌آموزان مبتدی مناسب‌اند و هم برای کسانی که هدفشان مهاجرت، تحصیل یا کار بین‌المللی است.
برای دیدن آموزش‌های کامل‌تر و ویدیوهای جدید، حتماً به کانال یوتیوب اندیشه پارسیان سر بزنید و همراه ما باشید.

 

شغل ها به آلمانی

شغل ها به آلمانی

شناخت شغل‌ها در زبان آلمانی فقط به معنی یاد گرفتن چند واژه جدید نیست، بلکه یکی از پایه‌ای‌ترین مهارت‌ها برای برقراری ارتباط مؤثر در موقعیت‌های واقعی زندگی محسوب می‌شود. زبان‌آموز با دانستن نام شغل‌ها می‌تواند خود را معرفی کند، درباره تحصیل و تجربه کاری‌اش صحبت کند، برنامه‌های آینده‌اش را توضیح دهد و در مکالمات روزمره یا رسمی شرکت کند. از سطح A1، جایی که جملات ساده‌ای مثل Ich bin Student یا Ich arbeite als Verkäufer استفاده می‌شود، تا سطوح بالاتر که توضیح دقیق وظایف شغلی اهمیت پیدا می‌کند، واژگان مربوط به شغل‌ها نقش کلیدی در پیشرفت زبان دارند

از طرف دیگر، در زبان آلمانی توجه به ساختار شغل‌ها از نظر جنسیت، جمع‌بندی و کاربرد گرامری اهمیت ویژه‌ای دارد. بیشتر شغل‌ها دارای شکل مذکر و مؤنث هستند و زبان‌آموز باید بتواند این تفاوت‌ها را به‌درستی به‌کار ببرد، به‌خصوص در نوشتار رسمی، مقاله‌نویسی و آزمون‌های زبان. علاوه بر این، آشنایی با شغل‌های مختلف در حوزه‌های آموزش، پزشکی، فنی، خدماتی، هنری و دیجیتال باعث می‌شود دایره لغات فرد به‌صورت هدفمند گسترش پیدا کند و اعتمادبه‌نفس او در مکالمه و نوشتن افزایش یابد. به همین دلیل، یادگیری شغل‌ها یکی از مهم‌ترین قدم‌ها برای ورود به دنیای کار، تحصیل و زندگی در یک محیط آلمانی‌زبان است.

---

 

---

die Ingenieur, die Ingenieurin : مهندس
der Arzt, die Ärztin : دکتر
der Lehrer, die Lehrerin : معلم
der Grafiker, die Grafikerin : گرافیک کار

مذکر و مؤنث شغل‌ها در زبان آلمانی

در زبان آلمانی، بیشتر نام شغل‌ها بسته به جنسیت فرد، به دو شکل مذکر (Maskulin) و مؤنث (Feminin) به‌کار می‌روند. شکل مذکر معمولاً فرم پایه‌ی واژه محسوب می‌شود و برای مردان یا به‌صورت کلی و خنثی استفاده می‌شود، در حالی که برای اشاره به زنان، از فرم مؤنث استفاده می‌کنیم. شناخت این تفاوت یکی از نکات بسیار مهم در مکالمه، نوشتار رسمی و آزمون‌های زبان آلمانی است.

در اغلب موارد، برای ساختن شکل مؤنث شغل‌ها کافی است به انتهای فرم مذکر، پسوند -in اضافه کنیم.

برای مثال، der Lehrer (معلم مرد) در حالت مؤنث به die Lehrerin تبدیل می‌شود.

و یا der Arzt (پزشک مرد) به die Ärztin (حالت مونث)

در حالت جمع مؤنث نیز، این پسوند به شکل -innen درمی‌آید؛ مانند die Lehrerinnen. توجه به این نکته در متون رسمی اهمیت زیادی دارد، زیرا در صورت اشتباه در جنسیت شغلی، جمله از نظر زبانی نادرست یا غیرحرفه‌ای به نظر می‌رسد.

با این حال، همه‌ی شغل‌ها دقیقاً از این قاعده پیروی نمی‌کنند. برخی از نام‌های شغلی به‌طور طبیعی فقط یک شکل دارند یا برای هر دو جنس یکسان استفاده می‌شوند، مانند die Person یا das Mitglied. همچنین در زبان آلمانی مدرن، به‌ویژه در متون رسمی و دانشگاهی، از شکل‌های بی‌طرف جنسیتی نیز استفاده می‌شود؛ مثل نوشتن Lehrerinnen* یا Lehrende برای اشاره هم‌زمان به همه‌ی جنسیت‌ها. آشنایی با این ساختارها به زبان‌آموز کمک می‌کند متن‌هایی دقیق‌تر، محترمانه‌تر و مطابق با استانداردهای امروزی زبان آلمانی بنویسد.

---

Was ist ein Beruf?

در زبان آلمانی به شغل می‌گوییم der Beruf. برای معرفی شغل معمولاً می‌گوییم:

Ich bin + Beruf

---

Bildungs- und wissenschaftliche Berufe/شغل‌های آموزشی و علمی

• der Lehrer / die Lehrerin – معلم

• der Professor / die Professorin – استاد دانشگاه

• der Dozent / die Dozentin – مدرس

• der Schüler / die Schülerin – دانش‌آموز

• der Student / die Studentin – دانشجو

• der Erzieher / die Erzieherin – مربی کودک

• der Pädagoge / die Pädagogin – کارشناس آموزش

• der Forscher / die Forscherin – پژوهشگر

• der Wissenschaftler / die Wissenschaftlerin – دانشمند

---

medizinische und therapeutische Berufe/شغل‌های پزشکی و درمانی

• der Arzt / die Ärztin – پزشک

• der Zahnarzt / die Zahnärztin – دندان‌پزشک

• der Chirurg / die Chirurgin – جراح

• der Krankenpfleger / die Krankenschwester – پرستار

• der Apotheker / die Apothekerin – داروساز

• der Physiotherapeut / die Physiotherapeutin – فیزیوتراپیست

• der Psychologe / die Psychologin – روانشناس

• der Hebamme – ماما

• der Rettungssanitäter / die Rettungssanitäterin – امدادگر

---

technische und ingenieurwissenschaftliche Berufe/شغل‌های فنی و مهندسی

• der Ingenieur / die Ingenieurin – مهندس

• der Elektrotechniker / die Elektrotechnikerin – مهندس برق

• der Maschinenbauer / die Maschinenbauerin – مهندس مکانیک

• der Informatiker / die Informatikerin – متخصص IT

• der Programmierer / die Programmiererin – برنامه‌نویس

• der Softwareentwickler / die Softwareentwicklerin – توسعه‌دهنده نرم‌افزار

• der Techniker / die Technikerin – تکنسین

• der Mechatroniker / die Mechatronikerin – مکاترونیک‌کار

---

kaufmännische und administrative Berufe/شغل‌های اداری و اقتصادی

• der Manager / die Managerin – مدیر

• der Kaufmann / die Kauffrau – تاجر

• der Sachbearbeiter / die Sachbearbeiterin – کارمند اداری

• der Buchhalter / die Buchhalterin – حسابدار

• der Controller / die Controllerin – کنترل مالی

• der Bankangestellte / die Bankangestellte – کارمند بانک

• der Finanzberater / die Finanzberaterin – مشاور مالی

---

Dienstleistungs- und Verkaufsberufe/شغل‌های خدماتی و فروش

• der Verkäufer / die Verkäuferin – فروشنده

• der Kassierer / die Kassiererin – صندوقدار

• der Kundenberater / die Kundenberaterin – مشاور مشتری

• der Callcenter-Agent / die Callcenter-Agentin – اپراتور تلفنی

• der Handelsvertreter / die Handelsvertreterin – نماینده فروش

---

handwerkliche und industrielle Berufe/شغل‌های فنی‌ـ‌کارگری و صنعتی

• der Mechaniker / die Mechanikerin – مکانیک

• der Elektriker / die Elektrikerin – برق‌کار

• der Installateur / die Installateurin – لوله‌کش

• der Schweißer / die Schweißerin – جوشکار

• der Schreiner / die Schreinerin – نجار

• der Maler / die Malerin – نقاش ساختمان

• der Bauarbeiter / die Bauarbeiterin – کارگر ساختمانی

---

künstlerische und mediale Berufe/شغل‌های هنری و رسانه‌ای

• der Künstler / die Künstlerin – هنرمند

• der Musiker / die Musikerin – موسیقی‌دان

• der Sänger / die Sängerin – خواننده

• der Schauspieler / die Schauspielerin – بازیگر

• der Regisseur / die Regisseurin – کارگردان

• der Fotograf / die Fotografin – عکاس

• der Journalist / die Journalistin – خبرنگار

• der Autor / die Autorin – نویسنده

---

IT- und digitale Berufe/شغل‌های IT و دیجیتال

• der Webdesigner / die Webdesignerin – طراح وب

• der UX-Designer / die UX-Designerin – طراح تجربه کاربری

• der Data-Analyst / die Data-Analystin – تحلیل‌گر داده

• der Systemadministrator / die Systemadministratorin – مدیر سیستم

• der IT-Support / die IT-Supporterin – پشتیبان IT

---

Berufe im Transport- und Tourismusbereich/شغل‌های حمل‌ونقل و گردشگری

• der Fahrer / die Fahrerin – راننده

• der Pilot / die Pilotin – خلبان

• der Flugbegleiter / die Flugbegleiterin – مهماندار هواپیما

• der Lokführer / die Lokführerin – راننده قطار

• der Reiseleiter / die Reiseleiterin – راهنمای گردشگری

• der Hotelmanager / die Hotelmanagerin – مدیر هتل

---

juristische und sicherheitsrelevante Berufe/شغل‌های حقوقی و امنیتی

• der Anwalt / die Anwältin – وکیل

• der Richter / die Richterin – قاضی

• der Polizist / die Polizistin – پلیس

• der Sicherheitsbeamte / die Sicherheitsbeamtin – مأمور امنیت

• der Zollbeamte / die Zollbeamtin – مأمور گمرک

---

برای آموزش‌های بیشتر و ویدیوهای کوتاه کاربردی آلمانی، می‌توانید به کانال یوتیوب اندیشه پارسیان مراجعه کنید.